Z przygodą na ty

W temacie napisałem tryptyk litewski bo wydaje mi się, że Cmentarzowi na Rossie, samemu Wilnu i Trokom należą się odrębne relacje.
Do meritum jednak, drugą część urlopu spędziliśmy na Podlasiu. Tym razem jednak w końcu się zmóżdżyłem i w końcu na 2 dni pojechaliśmy na Litwę.
Nie dziwię się Pawłowi, że tak inspirują go stare cmentarze. My swoją wycieczkę zaczęliśmy od Cmentarza na Rosie. Zdawałem sobie sprawę, że jestem za granicą jednakże czułem, że to miejsce jest bardziej polskie od wielu miejsc w naszym kraju.



Mogiły żołnierzy AK poległych w (bezsensownej) akcji Ostra Brama.





Grób mamy Piłsudskiego wraz z jego sercem.



Oczywiście i tu i tu zapaliliśmy znicze.

Cmentarz jest przepiękny, same polskie nagrobki, na niektórych zachowały się jeszcze zdjęcia spoczywających tam osób.











Idziemy dalej na Nową Rossę i mogiły żołnierzy poległych w 1920 roku. Wzruszenie...





Tuż obok pochowani Litwini. Zwróćcie uwagę na napis: "ofiary okupacji 1918-1939"



Wracamy na najstarszą część cmentarza, w kaplicy pochowani powstańcy 1863 roku, w tym Zygmunt Sierakowski, ulica jego imienia jest tuż obok mojego domu. Do tego przeniesione z Paryża prochy Lelewela...







Ostatnie spojrzenia na przepiękne nagrobki i grobowce i kierujemy się ku wyjściu.





Wydawało nam się, że byliśmy raptem chwilę, a minęły 2 godziny. 
Ten cmentarz robi niesamowite wrażenie i powoduje, że w sercu robi się bardzo ciepło.
 

Z Cmentarza na Rossie pojechaliśmy do samego centrum na naszą kwaterę. Lokalizacja była doskonała (kamienica na starym mieście), można było zostawić samochód i wszędzie dostać się pieszo.



Uliczkami starego miasta, w tym części żydowskiej udaliśmy się do Ostrej Bramy.





Filharmonia





Na miejscu w ostrobramskiej kaplicy zaduma i niesamowite wzruszenie.



Wracając wstąpiliśmy do przepięknego kościoła tuż obok.





Pamiątki po Mickiewiczu są dosłownie na każdym kroku.



Kościół Janów w kampusie uinwersyteckim.





Pierwszy pomnik Mickiewicza. Miejsce nieprzypadkowe. Dokładnie tutaj przychodząc na msze lubił przebywać Mickiewicz



Idziemy dalej pod basztę Giedymina...



... z której roztacza się bardzo ładny widok na Wilno.



Po zejściu poszliśmy na obiadokolację. Restauracja była świetna. Wzięliśmy placki ziemniaczane w różnych konfiguracjach. Po posiłku zaczynało się ściemniać i to był dobry czas na spacer po starym mieście w innej odsłonie.



Ambasada RP







Ratusz.



Klimatycznymi zakątkami przed 22. wróciliśmy na kwaterę.





Z pewnością wrócę do Wilna bo oprócz spaceru p starym mieście nie było czasu na szersze poznanie miasta (muzea etc.). Ale to był bardzo dobry impuls do tego aby spędzić w tym mieście więcej czasu.
 

Następnego dnia, w drodze powrotnej wybraliśmy się do Troków. Troki to bardzo sympatyczne, klimatyczne miasteczko. Oczywiście jego centralną atrakcją jest zamek. który był siedzibą księcia Witolda i który miał zostać stolicą samodzielnej Litwy (po koronacji Witolda, do której nie doszło)

W drodze na zamek









Wystawy na zamku średnim pupy nie urywają. Zdecydowanie fajniej jest na zamku wysokim gdzie historia na kliku poziomach koncentruje się na księciu Witoldzie.







Żałuję, że nie mogliśmy skorzystać z przewodnika. I tak sporo dowiedzieliśmy się po spacerując po zamku wysokim prawie cały czas ocieraliśmy się o wycieczkę polską gdzie pani przewodnik bardzo ciekawie opowiadała o historii zamku.

Ponad 2 godziny minęły bardzo szybko. Jeszcze ostatnie spojrzenia na zamek i kierowaliśmy się do auta.



Jeszcze przed odjazdem udało nam się odwiedzić bazylikę w Trokach. Akurat odbywało się nabożeństwo dla pielgrzymów ze Śląska.





Nasza litewska wycieczka okazała się bardzo udana. Z pewnością wrócimy tam aby tym razem dłużej, na spokojnie móc zwiedzić interesujące nas miejsca.
 

Piękna wycieczka.
Lubię Twoje relacje i kierunki, jakie odbierasz.

Zdjęcia bardzo klimatyczne, takie osobiste i bardzo przybliżające nam to, co widzieliście.
Czuję się, jakbym tam była.

Dziękuję za miłe słowa. A co do kierunków, to z każdym kolejnym rokiem, z każdym wypadniętym czy posiwiałym włosem   staram się myśleć o kierunkach nieoczywistych, trochę obok tego całego turystycznego zgiełku, miejscach mniej mainstreamowych. Jak Bóg da to w przyszłym roku pojadę do kraju księcia Drakuli. Już w myślach widzę przejazd Transalpiną i Transfogarską.

p.s.
Wracając chciałem zajechać do ośrodka dziennikarzy zobaczyć co się dzieje, czy jest nasza tablica ale była taka pompa z nieba, że nie daliśmy rady. Spieszyliśmy się bo tego dnia Ani siostra gościła na nocleg pielgrzymów , którzy maszerowali właśnie do Wilna.
Niestety ponoć ośrodek jest już nieczynny... 
  
 
 
 

Tak, osrodek jest zamknięty i chyba wystawiony na sprzedaż.

Yvonne pisze: ↑02 wrz 2025, 10:57 Tak, osrodek jest zamknięty i chyba wystawiony na sprzedaż.

 

Szkoda, pewnie powstanie jakieś komercyjne miejsce. Jednocześnie klimat ośrodka pewnie odleci w niepamięć. 
 
 

johny pisze: ↑02 wrz 2025, 12:44

Yvonne pisze: ↑02 wrz 2025, 10:57 Tak, osrodek jest zamknięty i chyba wystawiony na sprzedaż.




 

Szkoda, pewnie powstanie jakieś komercyjne miejsce. Jednocześnie klimat ośrodka pewnie odleci w niepamięć. 



 

Klimat ośrodka (jeden z najstarszych domków, w takim mógł mieszkać Nienacki): 
No i oczywiście kawiarnia: