Lubniewice w kratkę czyli Zlot Szachownicowy 2025

Post autor: **irycki** » 25 paź 2025, 18:36

A propos ikonek, to jeszcze w lipcu, w tym poście, https://pansamochodzik.org.pl/viewtopic ... 29#p132029 na Waszą prośbę wkleiłem zmodyfikowaną ikonkę praskiego zlotu (Praga zamiast Praha i odbicie lustrzane rysunku z talizmanu). Jak widzę, chyba wszyscy dalej mają starą wersję.

Post autor: **Czesio1** » 25 paź 2025, 19:48

irycki pisze: ↑25 paź 2025, 18:36 A propos ikonek, to jeszcze w lipcu, w tym poście, https://pansamochodzik.org.pl/viewtopic ... 29#p132029 na Waszą prośbę wkleiłem zmodyfikowaną ikonkę praskiego zlotu (Praga zamiast Praha i odbicie lustrzane rysunku z talizmanu). Jak widzę, chyba wszyscy dalej mają starą wersję.

Podmienione. Sprawdźcie proszę czy każdy otrzymał właściwą ikonkę.
Dzięki irycki za przypomnienie.

Post autor: **Czesio1** » 25 paź 2025, 20:02

TomaszK pisze: ↑22 paź 2025, 18:48 A nie można bardziej mrocznie ? Szachownica super, ale może jeszcze jakaś czaszka, albo symbolika SS, tetetka... ?

TomaszKu, czaszka to nie ta część kanonu. Dodałem tetekę, zobaczcie w mojej stopce, są dwie do porównania.

Post autor: **TomaszK** » 26 paź 2025, 19:02

Teraz OK, poproszę.

Post autor: **Czesio1** » 26 paź 2025, 20:12

TomaszK pisze: ↑26 paź 2025, 19:02 Teraz OK, poproszę.

Jeszcze jedną wersję ikonki wrzuciłem. Trochę obniżyłem tetekę. Proszę o info, którą zostawiamy.

Post autor: **TomaszK** » 27 paź 2025, 11:22

To raczej ta z wyższą tetetką, bo ta niższa wygląda jakby rozstrzeliwała konika szachowego.

Post autor: **Mysikrólik** » 27 paź 2025, 11:37

Mnie osobiście bardziej podoba się ta bez pistoletu. Taka bardziej przejrzysta.

Post autor: **Czesio1** » 27 paź 2025, 19:21

TomaszK pisze: ↑27 paź 2025, 11:22 To raczej ta z wyższą tetetką, bo ta niższa wygląda jakby rozstrzeliwała konika szachowego.

No tak właśnie miało być.

Post autor: **Czesio1** » 27 paź 2025, 19:22

Mysikrólik pisze: ↑27 paź 2025, 11:37 Mnie osobiście bardziej podoba się ta bez pistoletu. Taka bardziej przejrzysta.

A jakie zdanie mają inni?

Post autor: **Barabasz** » 27 paź 2025, 22:34

Dla mnie czym prostsza tym lepsza. Wystarczyłaby nawet sama szachownica ale ta z konikiem może być żeby ktoś nie pomyślał że to jakieś wyścigi.

Post autor: **TomaszL** » 28 paź 2025, 16:34

Szachownica z konikiem !!!

Post autor: **TomaszK** » 28 paź 2025, 17:58

No to przegłosowane. Poproszę o ikonkę.

Post autor: **Czesio1** » 01 lis 2025, 20:32

TomaszK pisze: ↑28 paź 2025, 17:58 No to przegłosowane. Poproszę o ikonkę.

Zrobione. Jak ktoś nie otrzymał ikonki to proszę o info.

Post autor: **Barabasz** » 02 lis 2025, 10:39

8. Barabasz

Moryń

Moryń, odwiedziliśmy trzeciego dnia zlotu. W ten upalny dzień swoimi wehikułami, tłumnie zatrzymaliśmy się na placu należącym do restauracji „Porta Moryń”. Od strony centrum miasta oddzielał ją wysoki, siedmiometrowy kamienny mur, prawdziwa „ściana płaczu”.

Mury miejskie w Moryniu
fot. Czesio1

Jedną z dawnych bram weszliśmy w obręb centralnej części miejscowości leżącej nad jeziorem Morzycko.

Brama południowa Morynia
fot. Czesio1

Głównym celem był Kościół Świętego Ducha, położony jak to często bywa na lekkim wzniesieniu. Na jego dziedzińcu czekał już na nasz przewodnik. Ten mężczyzna w krótkich spodenkach i w koszulce z logo kapeli muzycznej „Dżem” okazał się proboszczem tej świątyni. Kościół wybudowany w XIII wieku z granitowych ciosów z w kwadratową wieżą zakończoną drewnianą barokową kopułą z tarczami zegara w każdym kierunku. Co ciekawe przez wieżę przechodził tzw „przejazd”, czyli takie przejście na wylot przez cały przekrój jej podstawy z którego było wejście do kościoła.

Kościół w Moryniu
fot. Czesio1

Kościół w Moryniu
fot. Czesio1

Co nas przywiodło do tego miejsca, oczywiście szachownice. Jedna z nich znajdowała się na zewnętrznej ścianie wieży i została szybko przez nas zlokalizowana mimo, iż nie była dosyć wyrazista.

Szachownica na kościele w Moryniu
fot. kadr z filmu zlotowego

Wnętrze kościoła było dosyć skromne, białe ściany i drewniany sufit, nieliczne zdobienia oraz współcześnie wykończona posadzka. Ołtarz obecnie jest w remoncie, odkryto starą kamienną podłogę oraz co dla nas najważniejsze: dwie szachownice okalające kwadratowe wgłębienia w ścianie przeznaczone do naczyń liturgicznych.

Kościół w Moryniu
fot. Czesio1

Kościół w Moryniu
fot. Mysikrólik

Remont podłogi za ołtarzem
fot. Czesio1

W bocznej części wnętrza znajdowała się tajna, wąska, spiralna i zagracona klatka schodowa prowadząca na poddasze kościoła, której nie omieszkano, przy okazji, przez nieliczną mniejszość spenetrować. Większość za to udała się na główną wieżę, która była dosyć obszerna, wyposażona w drewniane schody i prowadziła aż do dzwonnicy z 4 dzwonami. Z wieży podziwialiśmy widok na to niewielkie, urokliwe i zaskakująco ciche miasteczko oraz sąsiadujące jezioro.

PiTT wspina się na wieżę kościelną
fot. Mysikrólik

Poddasze kościoła w Moryniu
fot. Czesio1

Wieża kościelna w Moryniu
fot. Czesio1

Wieża kościelna w Moryniu
fot. Mysikrólik

Wieża kościelna w Moryniu
fot. Czesio1

Jezioro Morzycko
fot. Czesio1

Moryń
fot. Czesio1

Następnie wszyscy, aczkolwiek w dwóch grupach udaliśmy się na główny plac obok ratusza i zrobiliśmy sobie pamiątkowe zdjęcie przy fontannie Wielkiego Raka w Moryniu, bohatera jednej z legend miasta.

Fontanna Wielkiego Raka w Moryniu
fot. Czesio1

Mini zbiorówka przy Wielkim Raku
fot. Czesio1

Z uwagi na napięty plan tego dnia, zwiedzanie reszty miasta zredukowaliśmy do minimum, zrezygnowaliśmy m.in. z obejrzenia pozostałości i rozwalin pobliskiego zamku oraz reszty murów miasta, a także jego starej zabudowy, za to punktualnie udaliśmy się na smaczny obiad.

Obiad w restauracji w Moryniu
fot. Czesio1

Post autor: **irycki** » 05 lis 2025, 10:30

3. irycki

Międzyrzecki Rejon Umocniony

Pierwszą atrakcją z formalnego planu Zlotu było zwiedzanie korytarzy Międzyrzeckiego Rejonu Umocnionego. Dla nas, czyli Marysi i mnie, był to również pierwszy zlotowy moment, bo chwilę przed wyznaczonym czasem udało nam się dojechać do Pniewa, gdzie miało rozpocząć się zwiedzanie. Nie było to dla nas pierwsze zetknięcie z MRU, bo w 2019 roku także byliśmy w Pniewie przy okazji wakacji. Uprzedzając wydarzenia, muszę stwierdzić, że trasa, którą zwiedziliśmy na Zlocie była ciekawsza, doszła bowiem przejażdżka pociągiem. Sześć lat temu takich atrakcji nie było.
Zdążyliśmy wypić kawę, kiedy na parking koło muzeum MRU zaczęły wjeżdżać samochody. Taka liczba wehikułów na raz niezbicie wskazywała, że oto nadciągnęła zlotowa ekipa. Nastąpiły przywitania dawno niewidzianych przyjaciół i obowiązkowe „zbiorówki”.

Część uczestników zlotu przy wejściu do MRU
fot. TomaszK

Radziecki czołg T-34
fot. Czesio1

Potem ruszyliśmy do kasy, by zakupić bilety i w towarzystwie naszego Pana Przewodnika wyruszyliśmy w stronę bunkra Panzerwerk 717, gdzie rozpoczyna się podziemna trasa turystyczna.
MRU. Międzyrzecki Rejon Umocniony. Przez niektórych kojarzony jest z obroną III Rzeszy przed nacierającą armią radziecką. Jest to jednak zasadniczo skojarzenie niesłuszne. Bunkry rozpoczęto budować w 1934 roku, a przygotowania do tego przedsięwzięcia rozpoczęły się jeszcze w roku 1927. Przed czym lub kim miał zatem chronić Niemcy ten system umocnień? Jakkolwiek w świetle znajomości późniejszej historii wydawać się to może nieprawdopodobnym – miał on chronić przed atakiem ze strony Polski!
W przypadku ewentualnej wojny z Polską, zajęcie przez nią obszaru między Wartą i Odrą odsłoniłoby bezpośredni kierunek uderzenia na Berlin, a także na Pomorze i Śląsk. Linię obronną należało w takiej sytuacji utrzymać jak najbliżej polskiej granicy. A ona przed wojną znajdowała się zaledwie kilkadziesiąt kilometrów na wschód. Dlatego powstała koncepcja zwana czasem frontem ufortyfikowanym - jedna z niemieckich nazw MRU to Festungsfront im Oder-Warthe Bogen (Front Ufortyfikowany Łuku Odry-Warty).
Plany, wielokrotnie modyfikowane, były imponujące. Całość założenia liczyć miała ponad 80 kilometrów. Podzielona została na trzy odcinki: północny, centralny i południowy. Na każdym z tych odcinków planowano budowę około 100 obiektów bojowych. Ale MRU to nie tylko bunkry. To także sieć głębokich tuneli, które łączyły poszczególne umocnienia. Według planów miało być ich ponad 35 kilometrów i w znacznej części te zamierzenia zostały zrealizowane. To tylko nieco mniej niż sumaryczna długość tuneli warszawskiego metra! Tunele drążone były metodą górniczą od 20 do 50 metrów pod ziemią. Z bunkrami łączyły je pionowe szyby, wyposażone w schody, w planach były także windy towarowe. Wszystkie bunkry łączył główny tunel, tak zwana Główna Droga Ruchu. Wybudowano także kilkanaście podziemnych dworców kolejowych, ponieważ tunelami jeździły pociągi.
Jest to absolutnie imponujące, zwłaszcza jeśli pomyślimy, że całość wybudowano w zaledwie kilka lat! Imponująca jest także ilość betonu i stali (w tym stali pancernej najlepszych gatunków) zużyta na to przedsięwzięcie. Rodzi się pytanie, o ile więcej czołgów i innej broni pancernej wyprodukowałaby III Rzesza, gdyby nie „utopiła” tych surowców w budowie fortyfikacji, które… okazały się całkowicie niepotrzebne wobec zmiany niemieckiej polityki i planów wojskowych. W 1938 roku na rozkaz Hitlera budowę wstrzymano. Może dobrze, że i tutaj odezwała się typowa dla III Rzeszy megalomania.
Od 1943 roku w podziemiach MRU działała fabryka wojskowa, w której montowano silniki lotnicze. Dopiero w 1944 roku, wobec postępów Armii Czerwonej, rozpoczęto pośpieszne przygotowania do obrony. Jednak to, co było nowoczesne w początku lat `30, pod koniec wojny było już mocno przestarzałe. Nie starczyło czasu na modernizację umocnień. Brakowało m.in. broni przeciwpancernej. To, plus ogólny chaos w niemieckim wojsku spowodowało, że MRU nie odegrał znaczącej roli w powstrzymaniu radzieckiej ofensywy, a walki trwały zaledwie kilka dni.

Panzerwerk 717
fot. Barabasz

Zlotowicze wsłuchani w głos przewodnika
fot. panna Monika

Zlotowicze przed bunkrem Panzerwerk 717
fot. TomaszK

Zlotowicze przed bunkrem Panzerwerk 717
fot. Barabasz

Zlotowicze przed bunkrem Panzerwerk 717
fot. Barabasz

Zwiedzanie zaczęliśmy od bunkra Panzerwerk 717. Jest to jeden z bunkrów posiadających wejście z powierzchni (niektóre dostępne były tylko poprzez podziemne korytarze). Obejrzeliśmy jego wyposażenie bojowe oraz pomieszczenia, w których przebywała załoga – sale mieszkalne, zawierające po kilka piętrowo umieszczonych prycz, łazienki, magazyny amunicyjne i pomieszczenia techniczne.

Pomieszczenia w bunkrze Panzerwerk 717
fot. Czesio1

Pomieszczenia w bunkrze Panzerwerk 717
fot. Barabasz

Pomieszczenia w bunkrze Panzerwerk 717
fot. Czesio1

TomaszK przy stole chirurgicznym
fot. TomaszK

Pomieszczenia w bunkrze Panzerwerk 717
fot. Czesio1

Pomieszczenia w bunkrze Panzerwerk 717
fot. Barabasz

Pomieszczenia w bunkrze Panzerwerk 717
fot. TomaszK

Następnie klatką schodową, umieszczoną w olbrzymim szybie o kolistym przekroju, zeszliśmy kilkadziesiąt metrów w dół, na poziom korytarzy komunikacyjnych. W jednym z nich młodzież dopadła działającej drezyny.

Ręczna drezyna podziemna
fot. TomaszK

Kolejną atrakcją był przejazd poziemnym pociągiem, złożonym z małych wagoników. Huk podczas przejazdu był po prostu ogłuszający.

Podziemny tunel
fot. TomaszK

Podziemny tunel
fot. Czesio1

Rezerwat przyrody Nietoperek
fot. Barabasz

Zlotowicze gotowi na przejażdżkę podziemną kolejką
fot. TomaszK

Potem po prostu naprawdę długo szliśmy głównym korytarzem komunikacyjnym, aż dotarliśmy pod kolejny bunkier. Tutaj nasza trasa kończyła się. Teraz trzeba było się wspiąć te same kilkadziesiąt metrów do góry.

Szyb schodowy
fot. TomaszK

Bunkier, do którego dotarliśmy, pierwotnie nie miał możliwości wyjścia na powierzchnie. Powstało ono dlatego, że kopuła bunkra została rozbita. Wychodziło się po metalowych schodkach prowadzących ponad betonowym rumowiskiem.
Tutaj zakończyliśmy zwiedzanie. Było to oczywiście okazją do wykonania kolejnych „zbiorówek”.

Zbiorówka na zakończenie zwiedzania
fot. panna Monika

Zbiorówka na zakończenie zwiedzania MRU
fot. panna Monika

TomaszK po zakończeniu zwiedzania MRU
fot. TomaszK

Młodzież po zakończeniu zwiedzania MRU
fot. Mysikrólik

Okazało się, że znajdujemy się dobre kilkaset metrów od miejsca, w którym zeszliśmy pod ziemię. Droga powrotna prowadziła poprzez umocnienia przeciwczołgowe zwane „zębami smoka” - są to wkopane w ziemię betonowe graniastosłupy, niezwykle trudne do sforsowania dla czołgów. Można też było wrócić na parking pojazdem terenowym.

Droga powrotna obok "zębów smoka"
fot. Mysikrólik

Post autor: **TomaszK** » 30 lis 2025, 20:58

Jak idzie pisanie dalszego ciągu ? Czesiu, gdyby jacyś autorzy dalej się ociągali, napisz im, że mam w razie czego mam prawie gotowe brakujące relacje.

Post autor: **Czesio1** » 02 gru 2025, 20:02

TomaszK pisze: ↑30 lis 2025, 20:58 Jak idzie pisanie dalszego ciągu ? Czesiu, gdyby jacyś autorzy dalej się ociągali, napisz im, że mam w razie czego mam prawie gotowe brakujące relacje.

No właśnie słabo idzie pisanie. Chyba potrzebny jest jakiś dodatkowy doping.

Post autor: **TomaszL** » 04 gru 2025, 08:25

Wczoraj przeglądałem albumy z lat 2017, 2018 i powiem wam, że ..... naprawdę warto robić te opracowania z tekstami i zdjęciami.

Post autor: **Czesio1** » 28 gru 2025, 14:26

Na grupowym Messenger TomaszL wrzucił dziś relację ze swojej wizyty w Gliśnie. Wspomnijmy jak to miejsce wyglądało w czerwcu. Zapraszam na pierwszy odcinek naszego forowego zlotu:

XXII Forowy Zlot Szachownicowy Glisno 2025 odcinek 1 Glisno